Czasami okręt towarzyszył za trumnę i był przysypywany podłogą. Tak wykonywano mamuci kopiec. Zdarzało się też, że prom, jako materia drogocenną, porzucano spadkobiercom, a jego obecność w pogrzebie zaznaczano symbolicznie. Nad kurhanem na kształt statku umieszczano okaz z kamieni. Druk ceidg swoją rzadkość wikińskie statki zawdzięczały nadzwyczaj rozwijanej, północnoeuropejskiej inżynierii. Przymuszeni do codziennego zmagania się z falami Bałtyku i Atlantyku, Skandynawowie o wiele lepiej poznali kaprysy mórz aniżeli śródziemnomorscy żeglarze. Sekret perfekcji ich statków leżał przede wszystkim w struktur. Schemat płodził dębowy kil, do którego przyczepiano wygięte skośne wręgi. Następnie tzw. procedurą klepkową skasowano poszycie. Szpikulców stosowano tylko do zwalania pasów, natomiast kompletne poszycie przymocowano do wręg wiotkimi penisami świerkowymi. Dzięki temu zarówno schemat, jak i kadłub istniały giętkie.