Pozycjonowanie strony
Przed planowanym na 9 lipca zakomunikowaniem suwerenności poprzez Sudan Południowy szczebel w Chartumie usiłuje zdjąć kuratelę nad kontrowersyjnymi rejonami. W maju 2011 roku kablowało się, iż niewiele tęskni, by na południu Sudanu na oryginalnie wybuchła kampania pokojowa. Pozycjonowanie wojska rządzącego w Chartumie reżimu prezydenta Omara Hasana Ahmada al-Baszira dopadły inspekcję nad Abyei, pasem stanu Kordofan Gorący, graniczącym z Sudanem Gorącym, który za kilka tygodniach ma stać się niepowolnym państwem. Akcję wyjaśniano jako reakcja na prowokację południowosudańskiej armii, która posiadała wyposażyć zasadzkę na konwój żołnierzy z północy. Marycha i ropa Ostatecznie rozciągnięcie udało się ograniczyć w trakcie zebrania w metropolii Etiopii Addis Abebie, dokąd mediatorzy z Sudanu i mającego formalnie obwołać w lipcu niezawisłość Sudanu Gorącego uzgodnili wykreowanie strefy zdemilitaryzowanej mimo gminnej przeszkody, o szerokości 10 kilometrów po wszelkiej jej stronie. Pozycjonowanie stron granicę mającą ponad 2,1 tysiąca kilometrów mają sprawdzać gminne patrole. Ponadplanowo etiopscy szefowie spotkania zaoferowali wyekspediowanie żołnierzy do Abyei w temperamencie wielkości pokojowych, lecz tylko południe dowiodło zamiłowanie ową propozycją. Aby nie doszło do olśnienia toku pokojowego, obie strony zgodziły się w 2005 roku na zaakceptowanie protokółu specjalnego dotyczącego Abyei. Reportaż ustalał nadanie temu pasowi dodatkowego statusu administracyjnego. O jego inherencji miało zadecydować referendum. W czerwcu 2008 roku prezydenci Sudanu zaś Sudanu Gorącego Al-Baszir natomiast Salva Kiir podpisali porozumienie. Ustanawiało ono porzucenie w Abyei stowarzyszonych potęgi złożonych z żołnierzy rządowych oraz Wiejskiej Armii Wyzwolenia Sudanu natomiast wprowadzenie łącznej prowizorycznej administracji. Istnieją rozliczne powody, dla których do regionu Abyei zamieszkanego przez około 110 tysięcy jednostki roszczą sobie prawa obie strony. Najczęściej wymieniana istnieje gotowość dysponowania opieki nad tamtejszymi zasobami ropy naftowej. Po wyroku Internacjonalnego Sądu Słuszności w Hadze z 2009 roku większość pół naftowych odnalazła się choć poza jego ścianami.